Şırnak’ta yağışların bol olduğu kış mevsimi sonrasında meşe ağaçlarında uzun yıllar sonra yoğun “gezu” (kudret helvası) oluştu. Dağlardan büyük emekle toplanan şifalı salgı, bölgedeki kadınların asırlık geleneksel yöntemleri ile kış sofralarının vazgeçilmezi olan Gezu Pekmezi’ne dönüştürülüyor.
ŞİFA KAYNAĞI MEŞE DALLARI
Kutsal metinlerde de ismi geçen ve doğanın özel iklim şartlarında meşe ağaçlarında oluşan bu tatlı salgı; üzüm, dut ya da keçiboynuzu pekmezlerinden zahmetli üretimi ve ender bulunmasıyla ayrılıyor. Dağlardan kesilerek güneşte kurutulan meşe dalları, temiz çadırlar üzerinde silkelenerek gezu maddesinden arındırılıyor. Eleklerden geçirilen ürünün pürüzsüz kısmı direkt tüketilirken, tortulu bölümü de pekmez için ayrılıyor.
5 SAAT ATEŞTE KAYNIYOR
Pekmez yapmak için su dolu leğenlerde bir gece bekletildikten sonra özü çıkarılan gezu, sonraki gün süzülerek büyük kazanlara aktarılıyor.
Odun ateşinde yaklaşık 5 saat boyunca kaynayan ve köpükleri devamlı temizlenen karışım, kıvam alarak berrak kırmızı bir renge bürünüyor. Soğuduğunda cam kavanozlara alınan şifa kaynağı, aile ekonomisine katkı sağladığı gibi bölgenin köklü mutfak kültürünü de yaşatıyor.
