Kanalizasyondan Servet Akıyor: Her Yıl 43 Kilo Altın ve 3 Ton Gümüş Çöpe Gidiyor

İsviçre'de yürütülen çarpıcı bir araştırma, her yıl kanalizasyon sistemine tonlarca gümüş ve onlarca kilo altının karıştığını ortaya koydu.

Saat, ilaç ve teknoloji sektörlerinden sızan bu devasa servetin geri dönüşümü ise yüksek çıkarım maliyetleri yüzünden şimdilik hayalden öteye geçemiyor.

Uzmanların yaptığı kapsamlı analizler, ülke genelindeki atık su ağına her sene 3 ton gümüş ile 43 kilogram altının döküldüğünü gün yüzüne çıkardı.

Çevre Dairesi adına Federal Su Bilimi ve Teknolojisi Enstitüsü tarafından hazırlanan bu çalışma, toplam 64 farklı arıtma tesisinden alınan verilerle endüstriyel kayıpların boyutunu net bir şekilde gözler önüne seriyor.

Araştırmalara göre, milyarlarca liralık bu kayıp aslında günlük hayatın ve büyük sanayi çarklarının kaçınılmaz bir sonucu.

İsviçre'nin dünyaca ünlü saat üreticilerinden, devasa ilaç fabrikalarından ve altın rafinerilerinden kopan mikroskobik metal parçacıkları, yıkama ve işleme süreçleri sırasında sessizce şehirlerin atık su borularına süzülüyor.

Gözle görülemeyecek kadar küçük olan bu zerreler, bir yılın sonunda birleşerek tonlarca ağırlığa ulaşıyor.

Uzmanlar çalışmalarında sadece altın ve gümüşün izini sürmekle kalmadı; modern teknolojinin ve tıbbın kalbinde yer alan nadir elementlerin de peşine düştü.

Ortaya çıkan tabloya göre, her yıl mıknatıs üretiminin bel kemiği olan 1,5 ton neodimyum, tıbbi görüntüleme cihazlarında hayati önem taşıyan 1 tonu aşkın gadolinyum ve 150 kilogram iterbiyum da lavabo deliklerinden geçerek kanalizasyona karışıyor.

Kanalizasyon hatlarından elde edilen bu çarpıcı rakamlar bir hazine haritasını andırsa da, sulara karışan bu değerli metalleri kurtarmak şimdilik mantıklı bir yatırım olarak görülmüyor.

Madenleri atık sudan filtreleyip yeniden kullanılabilir hale getirmek için kurulacak sistemlerin maliyeti, metallerin kendi değerini fersah fersah aşıyor.

Bilim insanları sadece altın rafinerilerinin yan yana dizildiği Ticino bölgesindeki birkaç özel tesiste bu geri dönüşüm işleminin ekonomik olarak kârlı olabileceğini belirtiyor.