2026 Dünya Kupası’nda son 16 turuna gelinirken teknik adam ayrılıkları ve erken vedalar turnuvanın en çok konuşulan başlıklarından biri oldu. İspanya’nın önde gelen spor gazetelerinden Mundo Deportivo’da Santi Nolla imzasıyla yayımlanan yazıda, kupaya şimdiden veda eden bazı ülkeler ayrı bir dosya olarak ele alındı.
Nolla’ya göre her elenmeyi aynı kefeye koymak doğru değil. Bazı takımlar için teknik direktör değişikliği doğal bir sürecin parçası sayılabilir. Ancak Almanya, Uruguay ve Türkiye için tablo daha ağır. İspanyol yazar, bu üç ülkeyi turnuvanın “en büyük üç başarısızlığı” olarak niteledi.
Yazıda özellikle Almanya’nın Paraguay karşısında penaltılarla elenmesi büyük kırılma olarak anlatıldı. Julian Nagelsmann’ın ayrılığı, yalnızca bir teknik direktör değişimi değil, Alman futbolunun turnuvadaki büyük çöküşünün sonucu olarak değerlendirildi. Nolla, Ronald Koeman yönetimindeki Hollanda’nın elenmesini ise aynı kategoriye koymadı. Hollanda’nın iyi futbol oynadığını, ayrıca Fas gibi turnuvanın güçlü ekiplerinden birine karşı penaltılarla kaybettiğini vurguladı.
Türkiye için yapılan değerlendirme ise doğrudan beklenti farkı üzerinden geldi. Nolla, Arda Güler’in liderlik ettiği Milli Takım’ın Paraguay, Avustralya ve ABD’nin yer aldığı gruptan çıkamamasını ağır bir sonuç olarak gördü. Yazıda bu üç rakibin güçlü takımlar olduğu kabul edildi; ancak mevcut Türk futbol seviyesi düşünüldüğünde grubun aşılabilir olduğu belirtildi.
Bu yorum Türkiye açısından tanıdık bir tartışmayı yeniden açıyor. Kadro kalitesi, Avrupa’da oynayan futbolcu sayısı ve Arda Güler gibi özel bir yeteneğin varlığı, turnuva öncesinde beklentiyi yükseltmişti. Milli Takım’ın grupta kalması bu yüzden yalnızca sportif bir sonuç olarak değil, kaçan büyük bir fırsat olarak kabul edildi.
Uruguay da listenin ikinci büyük hayal kırıklığı olarak yer aldı. İki kez dünya şampiyonu olan Güney Amerika ekibinin son 32 turunu bile görememesi, Marcelo Bielsa gibi güçlü bir teknik adamın varlığına rağmen açıklanması zor bir sonuç olarak değerlendirildi. Nolla, Uruguay’ın İspanya’ya kaybetmesini normal karşılarken Suudi Arabistan ve Yeşil Burun karşısında galibiyet alamamasını kabul edilemez buldu.
Turnuvada teknik direktör koltukları da hızla boşaldı. Uruguay, Suudi Arabistan, Hollanda, Ekvador, Çekya, Tunus, Güney Kore, Güney Afrika ve Almanya’da teknik adam değişikliği yaşandı. Nolla, bu tabloyu modern futbolda sabrın azalmasına ve uzun vadeli projelerin yerini kısa vadeli sonuca bırakmasına bağladı.
Yazıda Didier Deschamps ve Zlatko Dalic örnekleri de bu yüzden ayrı bir yere kondu. Deschamps, Fransa’nın başında 2012’den bu yana dört Dünya Kupası gördü. Dalic ise 2017’den beri Hırvatistan’ı yönetiyor. Buna karşılık Tunus’ta Sabri Lamouchi’nin daha ilk maçtan sonra görevden alınması, kupadaki sert teknik direktör trafiğinin en çarpıcı örneklerinden biri olarak gösterildi.
Santi Nolla’nın değerlendirmesinde Türkiye’yi diğer erken elenen ülkelerden ayıran nokta, potansiyel ile sonuç arasındaki makas. Milli Takım, turnuvaya yalnızca katılmış olmakla yetinmeyecek bir kadroya sahipti. Arda Güler’in Real Madrid’deki yükselişi, Hakan Çalhanoğlu’nun tecrübesi ve Avrupa’da forma giyen oyuncuların sayısı, Türkiye’yi gruptan çıkma hedefinin doğal adaylarından biri yapıyordu.
İspanyol basınındaki sert yorumun temelinde de bu var: Türkiye kötü bir kura çektiği için değil, elindeki kadronun karşılığını alamadığı için eleştiriliyor. Dünya Kupası’nın henüz son 16 turu oynanırken dokuz teknik adamın ayrılması turnuvanın acımasızlığını gösterdi. Ancak Nolla’ya göre asıl büyük yara Almanya, Uruguay ve Türkiye’de açıldı.
