Şu sıralarda "iki CHPvar" dense de yasal olarak tek CHP var ve Kemal Kılıçdaroğlu adım adım o CHP'yi yeniden kurguluyor. Bir anlamda ittihatçı gelenek sürüyor.
Parti tabandan değil, tepeden örgütleniyor.
Önce Merkez Yönetim Kurulu oluştu, ikinci adımda Yüksek Disiplin Kurulu devreye girecek. Son noktayı ise Parti Meclisi koyacak. Karşı tarafta ise örgütler var, öfke ve nefret yüklü sosyoloji var, hatta Önder Sav gibi eski tüfeklerin desteği var ama yetmez; çünkü bagajları çok dolu.
Ne ararsan var; yolsuzluk, rüşvet, şatafatlı yaşam, ahlaki çöküntü, ihanet ve itiraf gibi bu ağır yükü yüzyıllık bir partinin taşıması mümkün değil. Büyük ihtimalle onları içinden atacak ve temizlenecek.
Yol da belli... Necati Özkan'ın tespitiyle "sakingüç" Kılıçdaroğlu önce, hiç aceleye getirmeden adı kirliliğe karışan birçok ismi "tedbirliihraç" kararıyla disipline yollayacak. Parti Meclisi'nin onay vermesi gerekiyor ama bu noktada önemli olan Merkez Yürütme Kurulu'nun o isimleri disipline gönderme kararı vermesi. Bu siyasi havayı değiştirecek bir hamle.
Son iki gündür CHP Genel Merkez kulislerinde en çok bu konu konuşuluyor ve ilk beş isim arasında Veli Ağbaba, Ali MahirBaşarır, Burhanettin Bulut, İmamoğlu'na yakınlığıyla bilinen Turan Taşkın Özer ve Özgür Karabat sayılıyor.
Daha ilginci, bu sürece paralel olarak yolsuzluklarla ilgili operasyonların da derinleşerek devam ediyor olması. Bu operasyonların nereye ve kimlere kadar uzanacağı da bilinmiyor; çünkü CHP tarihinde görülmemiş bir suç ortaklığı söz konusu. Herkes birbiriyle ilişkili...
Peki böyle bir zeminde yeni bir parti kurmak mümkün mü?
İmamoğlu'na yakın isimler istiyor olsa da CHP'yi kaybetmek istemeyenler pabucun pahalı olacağını biliyor.
Sorun sadece CHP gibi büyük bir partiden ayrılmak değil, asıl sorun onlarca yolsuzluk, rüşvet, irtikâp iddiasıyla yargılanan isimlerin arkasında olduğu bir partiyi kurup yaşatmak.
Herhalde bu yüzden Özgür Özel, CHP'de kalmakta ısrar ediyor:
"Mücadelemiz CHP'desürecek."
CHP tarihi, bir anlamda hizipler ve kanatlar savaşı tarihiydi. Siyaseten bu taşınabilir bir şeydi ama artık kavgada siyasi bir yön yok, para var, çökme var, şaibe var. Bu da bir arada kalmayı imkânsız kılıyor. Kararı CHP seçmeni verecek, tercih onların.
***
YILMAZ ATEŞ VE CHP'DEKİ FETÖ GERÇEĞİ
CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu, yeniden CHP'ye dönerken yaptığı tarihi konuşmada iki önemli konuda yüzleşmeden söz etti. İlki yolsuzluklarla, diğeri de FETÖ'yle ilgiliydi. FETÖ ile ilgili şöyle diyordu:
"Ruhunu satmış FETÖterör örgütü ajanlarınızamanında fark edemediğimiçin sizlerden özür diliyorum."
Bir önceki yazımda bu tarihi yüzleşmeden söz etmiş ve şu yorumu yapmıştım:
"İlginçtir bütün bunlaryaşanırken, hiçbirCHP'liden itiraz gelmedi."
Bu cümleyi tekrar okurken haksızlık yaptığımı fark ettim. Çünkü benim de olduğum bir televizyon yayınında (19 Kasım 2020'de) eski CHP Milletvekili Yılmaz Ateş, FETÖ ile ilgili ilk kez çok çarpıcı bir çıkış yapmıştı:
"MHP'yi ve FenerbahçeSpor Kulübü'nü tebrik ediyorum. Maalesef benimpartim teslim oldu amaMHP ve Fenerbahçe, oterör örgütüne (FETÖ) teslimolmadı. Eğer dik durabilseydik15 Temmuzdarbe girişimi de olmayacaktı."
CHP tarihindeki en cesur çıkıştı. Peki bu cesur çıkışa CHP yönetimi ne cevap verdi?
Daha doğrusu ilk kim cevap verdi? Şaşırmayın, o günün CHP Grup Başkanvekili Özgür Özel. Bakın ne diyor:
"Yılmaz Ateş kendisinisiyaseten gündeme getirebilmekiçin geçmişte çokönemli görevlerde bulunduğubir siyasi partiye doğrudan,kasten ve taammüdenihanet etmiştir."
Bu söz üzerine Ateş, kırkyıllık partisi CHP'den ihraç edildi.
Ne garip değil mi? O ihraç kararını veren Genel Başkan Kılıçdaroğlu, bugün CHP'ye sızan FETÖ ajanlarını zamanında fark etmediği için özür diliyor. İyi de yapıyor.
Sanıyorum Ateş'e de bir özür borcu var.
