1993 yılının belalı bir yıl olduğunu ifade eden Saygı Öztürk, o dönemde suikastların ve olayların hiç eksik olmadığını yazdı.
SAYGI ÖZTÜRK'ÜN YAZISI ŞÖYLE:
Belalı bir yıldı. Suikastlar, olaylar hiç eksik olmuyordu. 2 Temmuz 1993’te akşam saatlerine doğru Sivas’tan görüntüler televizyonda yayınlanmaya başlandığında Türkiye nefesini tutmuştu. O günden sonra hiç ara vermeyen acı yaşanıyor. Madımak Oteli’nde 35 kişi hayatını kaybetmişti. O kalabalığın hedefinde Aziz Nesin vardı. Ancak ona bir türlü ulaşmaları mümkün olmadı.
Aziz Nesin’in, Sivas’tan polis tarafından kaçırılıp gece Ankara’ya getirildiğini öğrenmiştim. Kaldığı yeri bilmiyordum. Deneyimlerime dayanarak, polis evinde olabileceğini düşündüm. Dikmen Polis Evinin önüne geldiğimde kapıdaki önlemler Nesin’in o binada olduğunu ortaya koyuyordu.
ORTADA KALDIM
İçeriye girmem mümkün değildi. Giriş kapısının tam karşısında elimde fotoğraf makinesiyle bekliyordum. O anda kendisinden birkaç cümle alabilmek de önemliydi. Bir hareketlilik başladı. Polisler önümde perde oluşturdu. Aziz Nesin, Polis Evinden çıkarılıyordu. “Aziz Bey, Aziz Bey” dediğimde duyup duymadığını bile anlamadım.
Ankara Emniyet Müdür Yardımcısı Ali Kalkan, Nesin’le aynı otomobile bindi. Onlar önde, ardında bir polis aracı, onun ardından da ben gidiyordum. Arkamda bir başka polis aracı vardı. Ali Kalkan müdürün, bir planı vardı. Mutlaka bir yerde barikat kuracak ve ilerlemem mümkün olmayacaktı.
YAZININ TAMAMINI OKUMAK İÇİN TIKLAYINIZ
