“Ergen devrimci!”

8 Temmuz 2025'te şöyle yazmıştım:'Özel'in heybesinde kelime az, fikir dersen kulaktan dolma. E... Öteden beri komprador burjuvanın bağırsaklarında beslendiklerini söylesem de yine de hikâyesi olan eski solculara karşın bir müteahhidin ajitatörünün ajitasyonundan derinlik beklemek hamakat olsa gerek. İşte bu sığ ajitatör, yüz yıllık CHP'yi 'yolsuzlukla eko-politik' yazan Ekrem İmamoğlu'nun ikbaline harcamaya kararlı belli.'Ve yazıyı şöyle bağlamıştım...'İmamoğlu'nun rüşvet ağından delege pazarlarındaki dolar balyalarına, lüks dairelerden itirafçı dalgasına, bu utanç zinciri yüz yıllık bir hikâyeyi feda etti. Sokak çağrıları da, yankı odasından gelen karşılık da bu çöküşü durduramaz.'Aradan zaman geçti. Dün sokak çağrısıyla kurulan ajitasyon tezgâhı, bugün parti içi krizi daha da derinleştiren fiilî hamlelerle sürüyor. Hukuk beklenmiyor, usul önemsenmiyor, karar süreçleri dikkate alınmıyor; ama bütün bunlar yine demokrasi adına yapılıyor.MHP Lideri Devlet Bahçeli'nin ifadesiyle 'Özgür Özel'in Yargıtay'ın nihai kararını beklemeden TBMM grup başkanlığı hattına yerleşmesi' de bu sürecin son perdesi. Kanunda tanımlanan genel başkanlık statüsü bir tarafta dururken, Özel kendisine fiilî bir kumanda merkezi açıyor ve kitleleri isyana çağırıyor.Bahçeli'nin 'ergen devrimci' ifadesi bu yüzden Özgür Özel'in siyaset tarzını özetleyen keskin bir teşhis. Nihayet Özel'in siyasetinde devlet ciddiyetinden çok kantin bildirisi havası var. Büyük laflar küçük hesaplara koşuluyor. Yüksek ses fikir yerine geçti. Öfke strateji sanılıyor. Slogan da liderlik zannediliyor.Bir de şu Anıtkabir olayı var. Neydi o Allah aşkına. Özel, bir yandan Anıtkabir'in bekçiliğine soyunuyor; öte yandan Türkiye'nin istikrar ve güven ortamına mugayir hamleleri devrimcilik diye pazarlıyor.Eski solcuların hiç değilse bir hikâyesi vardı. Yanlıştı, sakattı, çoğu zaman bu millete tepeden bakıyordu; ama iyi kötü bir tarih okuması, bir kavga dili, bir ideolojik bagaj taşıyordu. Özgür Özel ve ekibinde ise bunların yerini sufleyle kurulmuş cümleler, yankı odasında büyütülmüş alkışlar ve bir müteahhidin siyasi geleceğine bağlanmış ajitasyon aldı.Eskiler hiç değilse broşür okurdu; bunlar galiba yalnızca bildirim düşmesini bekliyor.CHP'nin yüz yıllık hikâyesini, 'yolsuzlukla eko-politik' yazan Ekrem İmamoğlu'nun ikbaline bağlamak başlı başına siyasi akıl tutulmasıydı. Bugün bu kör pusulanın partiyi hangi siyasal gettoya soktuğu daha görünür hale geldi. Sokak çağrıları, grup hamleleri, fiilî merkez arayışları, parti içi denge oyunları... Hepsi aynı yere çıkıyor: Özgür Özel ve ekibi krizden kendilerine zihinsel gettolarında yeni bir iktidar alanı çıkarmaya çalışıyor. Gettonun dar sokağını iktidar koridoru sanmak gibi bir şey bu.Bugün Bahçeli'nin 'ergen devrimci' sözü bu yüzden Özgür Özel'in siyasi fotoğrafına tam oturuyor.Zira 'ergen devrimciliğin' o destansı manifestosu hep aynı hazin sonla biter: Aklı buharlaştırır, asırlık kurumu kum havuzuna, koca partiyi ise bir oyuncağa çevirir. Bu 'şanlı devrimin' en trajikomik eylemi ise, kahramanımızın kendi sakarlığıyla kırdığı oyuncağın başında 'Bana komplo kurdular!' diye zırıl zırıl ağlamasıdır.Elbette CHP'nin meselesi Özgür Özel'den ibaret değil. Oradaki sorun daha derinde, daha eski ve çok daha yapısal. Fakat yankı odasındaki alkışa müptela Özel ve ekibi, o derin ve asırlık krizin bugünkü en gürültülü, en savruk ve kuşkusuz en sığ karikatürü.