Sinema dünyasının gelmiş geçmiş en büyük başyapıtları arasında gösterilen 1942 yapımı Casablanca, vizyona girmesinin üzerinden seksen yılı aşkın bir süre geçmesine rağmen büyüleyiciliğinden hiçbir şey kaybetmedi. Yönetmen koltuğunda Michael Curtiz’in oturduğu film, İkinci Dünya Savaşı’nın gölgesinde, Fas’ın Kazablanka kentinde yolları kesişen eski aşıkların hikayesini beyaz perdeye taşıyor.
AŞK VE GÖREV ARASINDAKİ İNCE ÇİZGİ
Film, Humphrey Bogart’ın canlandırdığı, kendi kabuğuna çekilmiş gece kulübü sahibi Rick Blaine ile Ingrid Bergman’ın hayat verdiği, onun hayatını altüst eden eski aşkı Ilsa Lund karakterleri etrafında şekilleniyor. Direniş lideri kocası Victor Laszlo ile birlikte Kazablanka’ya kaçış vizeleri aramak için gelen Ilsa, Rick’in kalbindeki eski yaraları sızlatırken, izleyiciyi de derin bir ahlaki ikilemin içine sürüklüyor. "Bir daha çal, Sam" (Play it once, Sam) ve "Gözlerinin içinde kayboluyorum, çocuk" (Here's looking at you, kid) gibi replikleriyle hafızalara kazınan yapım, sadece bir aşk filmi olmanın ötesine geçerek dönemin politik atmosferini kusursuz bir şekilde yansıtıyor.
En İyi Film, En İyi Yönetmen ve En İyi Senaryo dallarında üç Oscar kazanan Casablanca, propaganda sinemasının en estetik ve duygusal zirvesi olarak kabul ediliyor. Siyah-beyaz sinematografisi, unutulmaz müzikleri ve hüzünlü sonuyla sinema okullarında ders olarak okutulmaya devam eden film, popüler kültürün en büyük referans kaynaklarından biri olmayı sürdürüyor.
Zamanın solduramadığı bu dev yapıt, sinemaseverlere fedakarlığın ve onurun, kişisel arzulardan her zaman daha üstün olduğunu her izlenişinde yeniden hatırlatıyor.
