'Ahbap Derneği adına toplanan bağışların şüpheli hesaplara aktarıldığı' iddiasıyla yürütülen soruşturma kapsamında şarkıcı Haluk Levent, tutuklanarak Tekirdağ'ın Çorlu ilçesindeki cezaevine gönderildi.
Mahsun Kırmızıgül, sosyal medya hesabından yaptığı paylaşımla Haluk Levent ile geçmiş yıllara dayanan dostluğuna değindi ve yaşananlara ilişkin sitemini dile getirdi.
"ŞÖHRET BASAMAKLARINI BİRLİKTE TIRMANDIK"
Kırmızıgül, paylaşımında şu ifadelere yer verdi: Biz seninle aynı dönemde aynı hayalleri kuruyor, aynı heyecanları yaşıyorduk. Aynı yapım şirketinde, aynı çatı altında şöhret basamaklarını birlikte tırmandık. O yıllarda sen, nasıl olduysa korkunç bir borç sarmalının içine düştün. Edindiğin kötü alışkanlıklar başına büyük belalar açmıştı. Borçların yüzünden seni Adana Karataş Cezaevi'ne; rahmetli yapımcımız Hilmi Topaloğlu ve Özcan Deniz'le birlikte bizzat biz götürdük.
"KAZANDIĞIM PARAYLA BORÇLARINI ÖDEDİK"
O günlerde sekiz ayrı bankaya olan borçlarını kapatabilmen için, yaptığım diziden kazandığım parayla borçlarını ödedik. Yeniden ayağa kalkman için elimizden geleni yaptık. Sonra hayat hepimizi farklı yollara savurdu. Yıllar sonra Ahbap Derneği'yle yaptığın yardımları, ihtiyaç sahiplerinin yanında oluşunu gördükçe içimden, "Haluk Levent o karanlık günleri geride bıraktı, çok şükür küllerinden yeniden doğdu" diyordum. Attığın her adımla gurur duydum.
"ŞU KÖTÜ ALIŞKANLIKLARINDAN NEDEN KURTULAMADIN?"
Binlerce konser verdin, meydanlar ve salonlar doldu. Reklamlarda oynadın, büyük markalar sana sponsor oldu. Hayat sana, milyonlarca insanın ömrü boyunca ulaşamayacağı imkanlar sundu. Ama ah be Haluk… Şu kötü alışkanlıklarından neden kurtulamadın? Depremde ölen insanlar için, dünyalar güzeli o çok özel kızının hatırı için bile o masalara bir daha oturmamalıydın. O ekranlara bakmamalıydın, o tuşlara hiç dokunmamalıydın.
"BU HALK SENİ BAŞININ ÜSTÜNE KOYDU"
Keşke ellerin kırılsaydı da bu alışkanlıklara bir daha dönmeseydin. Bu halk seni başının üstüne koydu, en güvenilir ve en çok alkışlanan sanatçılardan biri yaptı. Sana ikinci, üçüncü, belki de son bir şans verdi. Depremde insanlar evlatlarını, annelerini, babalarını toprağa verirken, kendi yaralarını sarmaya çalışırken; milyonlarca insan elindekini avucundakini devletin kurumları yerine sana gönderdi ve sana güvendi.
"YAPTIKLARIN SADECE SENİ YIKMADI"
Milyonlarca insan sana ışık yaktığı halde o karanlığın içinden aydınlığa çıkamadın. Neden o ışığı göremedin? Neden o kötü alışkanlıkların için doğruluktan ve dürüstlükten ayrıldın? Hayat bu kadar ucuz muydu Haluk? Birkaç dakikalık heyecan uğruna bunca sevgiye, bunca güvene ve bunca emeğe sırt çevirmeye gerçekten değer miydi? Yaptıkların sadece seni yıkmadı; sana inananları, seni sevenleri ve dostlarını da derinden yaraladı.
"GERÇEKTEN DEĞDİ Mİ HALUK?"
Ben bugün en çok seni değil, o çok özel olan kızını düşünüyorum. Çünkü bir evlat, babasının omuzlarında güveni öğrenir. Sen, onun uğruna bütün kötü alışkanlıklarını, bütün tutkularını, bütün zaaflarını geride bırakmalıydın. İçimde cevabını bulamadığım tek bir soru kaldı: Gerçekten değdi mi Haluk?
