Hollanda’da çocuklara yönelik ötanazi yasasının kapsamının genişletilmesinin ardından, ilk kez 12 yaşın altında ölümcül hastalığı olan bir çocuğun hayatına tıbbi müdahaleyle son verildi. Dünyada büyük yankı uyandıran olay, tıp etiği tartışmalarını yeniden alevlendirdi.
Hollanda, tıp dünyası ve insan hakları örgütleri tarafından yakından takip edilen radikal yasal düzenlemesinin ilk somut uygulamasını gerçekleştirdi. Ülkede iki yıl önce yürürlüğe giren ve 1 ile 12 yaş arasındaki ölümcül hastalıktan muzdarip çocuklara ötanazi hakkı tanıyan yasa kapsamında, ilk kez 12 yaşından küçük bir çocuğa ötanazi uygulandı.
SAĞLIK BAKANI PARLAMENTOYA BİLDİRDİ
Yaşanan bu gelişme, Hollanda Sağlık Bakanı Sophie Hermans tarafından parlamentoya gönderilen resmi bir mektup vasıtasıyla kamuoyuna duyuruldu. Bakan Hermans, söz konusu vakayı bağımsız bir inceleme komitesinin titizlikle ele aldığını ve prosedürü yürüten doktorla görüşüldüğünü belirtti. Komitenin hazırladığı rapor, işlemin hukuka ve tıbbi protokollere uygun olarak yapılıp yapılmadığını incelemesi için savcılığa sevk edildi.
YASANIN ŞARTLARI: "DAYANILMAZ ACI VE İYİLEŞME UMUDUNUN OLMAMASI"
Hollanda, 2002 yılında dayanılmaz fiziksel veya zihinsel acı çeken yetişkinler için ötanaziyi yasallaştıran dünyadaki ilk ülke olmuştu. Eski yasal çerçevede bu hak yalnızca yeni doğan bebekler ile 12 yaş ve üzeri çocuklar için istisnai durumlarda uygulanabiliyordu. İki yıl önce yapılan yasa değişikliğiyle 1-12 yaş arası grup da sisteme dahil edildi. Yasaya göre bir çocuğa ötanazi uygulanabilmesi için şu şartların bir arada bulunması gerekiyor:
Çocuğun iyileşme umudunun kesinlikle bulunmaması,
Dayanılmaz ve dindirilemeyen acılar çekmesi,
Ebeveynlerin rızasının alınması ve doktorların bağımsız bir ikinci görüşle durumu onaylaması.
DİNİ GRUPLAR VE AKTİVİSTLER TEPKİLİ: SINIRLAR NEREDE BİTECEK?
12 yaş altı çocuklara yönelik bu ilk uygulama, etik kaygılar taşıyan dini grupların ve aktivistlerin tepkisini çekti. Hristiyan Birlik Partisi (ChristenUnie) tarafından yapılan açıklamada, "Zihinsel ve hukuki olarak yeterli kabul edilmeyen, kendi kararlarını tam olarak idrak edemeyecek yaştaki çocuklar için ötanaziye karşıyız. Bir hayatı aktif olarak sonlandırmak çok hassas bir konudur, bunun sınırları nerede bitecek?" ifadeleriyle endişeler dile getirildi.
Eski Sağlık Bakanı Hugo de Jonge ise yasayı savunarak, bu düzenlemenin palyatif sedasyon (hastayı uyutarak acısını hafifletme) ile hayatı sonlandırma arasındaki gri alanı ortadan kaldırdığını ve hiçbir iyileşme umudu olmayan küçük bir çocuk grubunun acılarını dindirmeyi amaçladığını belirtmişti.
