İki kıtayı birbirine bağlayan İstanbul, sinemada çoğu zaman yalnızca bir mekân olarak değil, hikâyenin duygusunu belirleyen güçlü bir karakter olarak karşımıza çıkıyor. Tarihi yapılar, dar sokaklar, Boğaz manzarası, gece hayatı, müzik ve çok kültürlü hafıza; kenti farklı türlerde filmler için benzersiz bir anlatı alanına dönüştürüyor.
Aşk hikâyelerinden belgesellere, masalsı anlatılardan tarihsel dramalara uzanan bu seçkide, İstanbul’un farklı dönemlerini ve ruh hallerini perdeye taşıyan 5 film öne çıkıyor.
İSTANBUL'U PERDEDE YAŞATAN FİLMLER
Hamam, Roma’da küçük bir tasarım firmasını işleten Francesco ile Marta’nın hayatının İstanbul’da değişmesini anlatıyor. Francesco, teyzesi Anita’nın ölümü üzerine miras kalan hamamın satış işlemleri için kente gelir. Ancak hamamı işleten aileyle kurduğu bağ ve İstanbul’un kendine özgü atmosferi, onu beklenmedik bir kararın eşiğine taşır.
Anlat İstanbul, kentin geceyle kurduğu ilişkiyi masalsı bir dille ele alıyor. Beş ayrı hikâye, eski peri masallarına göndermelerle İstanbul’un karanlık, hareketli ve sürprizlerle dolu yüzünde birleşiyor. Kırmızı Şapkalı Kız’dan Uyuyan Güzel’e uzanan tanıdık motifler, bu kez Beyoğlu’nun ve kentin arka sokaklarının içinde yeniden şekilleniyor.
İstanbul Hatırası: Köprüyü Geçmek, İstanbul’un sesini arayan bir belgesel olarak öne çıkıyor. Müzisyen Alexander Hacke, Türkçe bilmeden geldiği şehirde Selim Sesler’le tanışır; ardından farklı türlerden müzisyenler bu yolculuğa katılır. Film, İstanbul’un çok sesli kültürünü müzik üzerinden görünür kılar.
İstanbul Kanatlarımın Altında, izleyiciyi 17. yüzyıl Osmanlı İstanbul’una götürüyor. Mustafa Altıoklar’ın yönettiği film, IV. Murat döneminde yaşayan ve uçma denemesiyle tarihe geçen Hezarfen Ahmet Çelebi’nin hikâyesini merkezine alıyor. Tarihsel atmosfer, dönemin İstanbul tasviriyle birlikte filmin temel unsurlarından birine dönüşüyor.
Bir Tutam Baharat (A Touch of Spice) ise İstanbul’u hafıza, yemek ve aidiyet duygusu üzerinden anlatıyor. Çocukluğunu İstanbul’da geçiren Fanis, büyükbabasından yalnızca yemek yapmayı değil, hayata bakmayı da öğrenir. Yıllar sonra Atina’dan İstanbul’a dönüşü, kişisel geçmişiyle ve kentin duygusal belleğiyle yeniden karşılaşmasına dönüşür.
Bu filmlerin ortak noktası, İstanbul’u yalnızca kartpostal güzelliğiyle değil; sesleri, kokuları, kalabalıkları, tarihsel katmanları ve kişisel hikâyeleriyle ele almaları. Bu nedenle her biri, kenti farklı bir yerinden yakalayan ayrı bir sinema deneyimi sunuyor.
Haber Kaynağı : 12punto
