California San Diego Üniversitesi (UCSD) bünyesindeki mühendis ve cerrahlardan oluşan ekip, iki bacaklı insansı robotların ameliyathanelerdeki etkinliğini test etti.
Nature dergisinde yayımlanan çalışmada, insansı robotların karmaşık operasyonlarda cerrahlara destek verebileceği kaydedildi.
Hassas hareket kabiliyetleri test edildi
Laparoskopik cerrahide "da Vinci" gibi sabit robotik sistemler uzun süredir kullanılırken, bu çalışmada ilk kez insansı bir robot ameliyat masasında yer aldı.
Araştırmacılar öncelikle robotların ince motor becerilerini ve cerrahi ekipmanları kullanma kabiliyetlerini cansız nesneler üzerinde denedi. Testlerden başarıyla geçen robotlar, daha sonra anestezi altındaki domuzlar üzerinde gerçekleştirilen kapalı safra kesesi ameliyatına dahil edildi.
Uzaktan kumanda konsolundaki bir cerrah tarafından yönetilen robota, ameliyat masası başında bir başka doktor asistanlık yaptı. Operasyon sırasında ikinci bir insansı robot da kısa süreliğine sürece dahil edildi ve her iki ameliyat da başarıyla tamamlandı.
"Süreç beklenenden çok daha hızlı ilerliyor"
Ameliyatı konsoldan yöneten UCSD cerrahı Dr. Ryan Broderick, insansı robotla çalışmanın mevcut robotik cerrahi sistemlerine oldukça benzer bir deneyim sunduğunu bildirdi. Cihazın cerrahi hassasiyeti artırdığını ve cerrah yorgunluğunu azalttığını belirten Broderick, konsept modellerde görülebilecek hafif sinyal gecikmelerine rağmen sistemin güvenle kullanıldığını ifade etti.
Dr. Shanglei Liu ise ilk robotik cerrahi platformlarının canlı hayvan ameliyatı seviyesine ulaşmasının onlarca yıl aldığını, ancak bu projenin fikirden uygulamaya sadece dokuz ayda geçtiğini vurguladı. Liu, teknolojinin gelişim hızının katlanarak artacağını dile getirdi.
Yetersiz imkanlara sahip bölgelerde ve uzayda kullanılabilecek
Geleneksel robotik cerrahi sistemlerine kıyasla daha az yer kaplayan ve kolay taşınabilen insansı robotların, uzman hekim eksikliği yaşanan bölgelerde uzaktan ameliyat olanağı sunabileceği belirtiliyor.
Uzmanlar, uzaktan yönetilebilen bu robotların tehlikeli alanlarda, tıbbi imkanların kısıtlı olduğu yerleşim yerlerinde ve hatta uzay görevlerinde kritik rol oynayabileceğini değerlendiriyor.
