Keşif, tarihi tıbbi örneklerde saklı virüsleri inceleyerek bu yaygın hastalık etkeninin evrimsel geçmişini izlemeyi amaçlayan geniş çaplı bir araştırmanın parçası. Çalışmanın zorluğu ise rinovirüsün genetik bilgisini taşıyan RNA molekülünün son derece kırılgan olması. RNA(temelde protein sentezinde ve hücrelerde genetik bilginin işlenmesinde görev alan bir nükleik asit), ölümden sonra genellikle saatler içinde bozuluyor; bu nedenle geçmişe ait örneklerde sağlam genetik iz bulmak oldukça nadir.
DOĞRU MUHAFAZA EDİLDİLER
Courrier International'ın haberine göre, bu kez incelenen örnekler, İngiltere’deki Glasgow Üniversitesi Anatomi Müzesi koleksiyonundan geldi. Koleksiyon, 18. yüzyılda Dr. William Hunter tarafından oluşturulmuştu. Araştırmacılar, yaklaşık 1770 ve 1777 yıllarında ölen iki kadına ait akciğer dokularında, formalin yerine alkolde muhafaza edilmiş olmaları sayesinde korunmuş 20–30 nükleotit uzunluğunda viral RNA parçaları saptadı. Bu küçük genetik parçalar bir araya getirilerek virüsün dizisi yeniden kuruldu.
BUGÜNKÜ SOĞUKALGINLIĞI VİRÜSÜNE YAKIN
ABD Seattle’daki Fred Hutchinson Kanser Merkezinden Erin Barnett, canlı hücrelerdeki RNA zincirlerinin genellikle bin nükleotitten daha uzun olduğunu hatırlatarak, bu çalışmada “uzun ve bozulmamış zincirler yerine çok sayıda küçük parçadan bütün diziyi yeniden oluşturduklarını” belirtti. Elde edilen sonuçlar, söz konusu soğuk algınlığı virüsünün, günümüzde A19 olarak bilinen modern genotipe oldukça yakın fakat artık soyu tükenmiş bir koldan geldiğini gösteriyor.
SAKLI KALMIŞ VİRAL İZLERİ BULMAK
İsveç Stockholm Üniversitesinden Love Dalén ise keşfin önemini, “Formalin kullanılmadan önce saklanan ıslak örneklerden RNA geri kazanmanın mümkün olduğunu göstermesi” sözleriyle vurguladı. Bu bulgu, yalnızca nezle virüsünün geçmişine değil, tarihî tıbbi koleksiyonlarda saklı kalmış başka viral izlerin de gün yüzüne çıkarılabileceğine işaret ediyor.
Odatv.com
