Manisa Demirci’de geleneksel el sanatları son ustalarla hayata tutunmaya çalışıyor. EL dokuma halıların ilmeklerini sıkıştırmak için kullanılan ve halının kalitesini belirleyen önemli araçlardan olan kirkit, ilçedeki küçük bir atölyede üretiliyor.
3 KUŞAK MİRASINI YAŞATIYOR
47 yaşında olan İsmail Çilengir, ilçe merkezde bulunan hırdavat dükkanının bir kısmını atölye yaparak dededen kalan mesleğe devam ediyor. Çilengir ailesinin 1925’te sıcak ve soğuk demircilikle başladığı serüven, bugün kirkit üretimiyle sürüyor.
Mesleğin geçmişine dair konuşan Çilengir, "Bu meslek bize dedemizden miras. Dedem 1925 yılında bu işe başlamış. Babam 1970’lerde mesleği öğrenip 1995 yılına kadar dedemle birlikte çalıştı. Ben de onlara katıldım. Eski yıllarda Demirci’de her evde halı tezgahı vardı, mahallelerden kirkit sesinden geçilmezdi. O dönemlerde siparişlere yetişemez, dışarıda fason üretim yaptırırdık. Babamı 2021 yılında kaybettim, şimdi bu asırlık mirası ben yaşatıyorum" ifadelerine yer verdi.
“MESLEĞİNİZ OLDUKÇA AÇ KALMAZSINIZ”
El halıcılığının hiçbir zaman tamamen bitmeyeceğini söyleyen Çilengir, zanaatın hala ilgi gördüğünü aktararak, "Zanaat altın bileziktir. Mesleğiniz oldukça aç kalmazsınız. Kirkiti yapmak zahmetli bir iş ancak elimiz alışık olduğu için bize kolay geliyor. Bugün hala Uşak, Balıkesir ve Selendi gibi dokuma merkezlerinden, hatta yurt dışından sipariş alıyorum. Haftada en az 3-4 kirkit yaparak el dokumasına hayat veriyoruz" dedi.
Belirlenen ölçülerde kesilen demir saçların ısıl işlem gördükten sonra diş açılmasıyla hazırlanan kirkitler, Demirci’de asırlık emeğin son temsilcisinin ellerinden üretilmeye devam ediyor.
