Yeni araştırmaya göre, eski futbolcular sağlıklı, futbol oynamamış kişilere kıyasla daha yüksek düzeyde depresyon ve anksiyete yaşıyor ve düşünme ile karar verme konusunda kendi bildirdikleri güçlükler olduğunu söylüyor.
Araştırmanın ilk sonuçları, çalışmaya katılan 142 eski profesyonel futbolcunun neredeyse üçte birinde, klinik depresyon olarak sınıflandırılabilecek kadar ciddi belirtiler görüldüğünü ortaya koyuyor; karşılaştırma grubunda ise bu oran yalnızca yüzde 9. Anksiyete açısından bakıldığında, futbolcuların yüzde 42’si eşik düzeyine ulaşırken, futbol oynamamış grupta bu oran yüzde 25.
“Eski futbolcular ile futbol oynamamış kişiler arasında standart bilişsel testlerde belirgin farklar görmesek de, katılımcıların bildirdiği belirtilerde (örneğin anksiyete ve depresyon) ve beyin görüntülemelerinde anlamlı farklılıklar tespit ettik” dedi, çalışmanın başyazarı Caleigh Grace Lynch.
Lynch, bulguların, demans gibi rahatsızlıkların genellikle ortaya çıktığı dönemden çok daha önce, orta yaşta bile eski profesyonel futbolcuların beyin sağlığı üzerinde ölçülebilir etkiler olabileceğine işaret ettiğini de sözlerine ekledi.
Çalışmaya 30 ile 60 yaşları arasında 142 eski profesyonel futbolcu dahil edildi: En az üç yıl tam zamanlı profesyonel oynayan 126 erkek ve Birleşik Krallık’taki en üst iki kadın liginde forma giymiş 16 kadın.
Bu kişiler, temas sporları, askerlik hizmeti, kafa travması ya da nörolojik sorun geçmişi bulunmayan, benzer yaşlarda 56 sağlıklı bireyle karşılaştırıldı.
Imperial College London’dan araştırmacılar tarafından yürütülen ve Alzheimer Derneği Uluslararası Konferansı’nda (AAIC) 2026’da sunulan çalışma, ayrıca eski elit futbolcuların, sporu hiç oynamamış kişilere kıyasla plan yapma, dikkatini toplama, sorun çözme ve günlük işleri yönetme becerilerinin azaldığını bildirdiğini ortaya koydu.
Ancak bu fark yalnızca katılımcılar kendi deneyimlerini anlattığında ortaya çıktı; hafıza ve düşünme üzerine yapılan nesnel testler ise iki grup arasında belirgin bir fark ortaya koymadı.
Manyetik rezonans görüntüleme (MR) taramaları, bazı eski futbolcular ile sağlıklı karşılaştırma grubu arasında beyin yapısında farklılıklar olduğunu, futbolcularda azalmış beyin hacmine dair kanıtlar bulunduğunu gösterdi.
Araştırmacılar, belirtilerdeki artış ve hacim örüntülerindeki değişimin travmaya bağlı nörodejenerasyona işaret edebileceğini, ancak bunun kesin olarak ortaya konabilmesi için daha fazla çalışmaya ihtiyaç olduğunu vurguladı.
“Bu tür çalışmalar, oyuncuların, klinisyenlerin ve spor kuruluşlarının olası riskleri daha iyi anlamasına ve oyunun nasıl daha güvenli hale getirilebileceğini değerlendirmesine yardımcı olurken, bireylerin de bilinçli kararlar vermesini sağlayabilir” diye konuştu Alzheimer Derneği’nin baş bilim yetkilisi Maria C. Carrillo.
Dünyanın dört bir yanında milyonlarca insan her gün futbol oynuyor ve her türlü fiziksel aktivite genel olarak sağlık için faydalı olsa da, bu spor aynı zamanda kafa travmalarının da kaynağı olabiliyor.
Oyuncular, düşük şiddetli ancak kasıtlı kafa vuruşları ve rakibin vücuduna ya da zemine sert çarpışmalar nedeniyle tekrarlayan kafa darbelerine maruz kalıyor.
“Katılımcıları zaman içinde izleyerek, tekrarlayan kafa darbelerinin uzun vadeli beyin sağlığını nasıl etkileyebileceğini daha iyi anlamayı umuyoruz. Bu aynı zamanda sporda olası riskleri azaltmanın yollarını bulmaya da yardımcı olacak” dedi Birleşik Krallık Demans Araştırma Enstitüsü’nden Thomas Parke.
