657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 97'nci maddesinde, memurluktan çekilen veya çekilmiş sayılanların yeniden Devlet memurluğuna kabul edilebilmesi için belirli sürelerle bekleme zorunluluğu öngörülmüş olup, bu düzenlemenin temel amacı kamu hizmetine dönüşlerde disiplin, kamu hizmetinin sürekliliği ve idari düzenin korunmasıdır. Ancak söz konusu hükmün lafzı ve sistematik yorumu dikkate alındığında, bu bekleme sürelerinin yalnızca 657 sayılı Kanun kapsamında yeniden Devlet memurluğu statüsüne giriş halleriyle sınırlı olduğu görülmektedir.
Buna karşılık 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 32'nci maddesinde okutmanların atanma usulü özel olarak düzenlenmiş, 2914 sayılı Yükseköğretim Personel Kanunu ile de üniversite öğretim elemanlarının aylık, özlük ve diğer haklarına ilişkin ayrı bir personel rejimi oluşturulmuştur. Bu kapsamda okutmanlar, öğretim elemanı sınıfı içerisinde değerlendirilmekte olup, genel Devlet memurluğu rejiminden farklı, akademik niteliği ağır basan özel bir statüye tabi bulunmaktadır.
Bu noktada kamu personel hukukunun temel ilkelerinden biri olan "özel kanun-genel kanun ilişkisi" gereği, aynı konuya ilişkin özel düzenleme bulunması halinde öncelikle özel kanun hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. 657 sayılı Kanun genel nitelikte bir personel rejimi düzenlerken, 2914 sayılı Kanun üniversite öğretim elemanlarına özgü özel bir düzenleme getirmektedir. Dolayısıyla iki düzenleme arasında çatışma değil, farklı statü alanlarının düzenlenmesi söz konusudur.
657 sayılı Kanuna tabi bir görevden istifa eden kişinin 2914 sayılı Kanun kapsamında yer alan akademik kadrolara atanması halinde, 657 sayılı Kanunun 97'nci maddesinde öngörülen bekleme sürelerinin uygulanmasının hukuken mümkün olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
Zira söz konusu bekleme süreleri, yalnızca 657 sayılı Kanun rejimi içerisinde yeniden Devlet memurluğuna dönüşü düzenlemekte olup, farklı bir statüye geçişi, özellikle akademik personel rejimine girişi kapsamamaktadır.
Ayrıca yükseköğretim personel rejiminin amacı ve niteliği dikkate alındığında, bu alanda istihdamın bilimsel yeterlilik, akademik kriterler ve ilgili mevzuatta öngörülen atama şartları çerçevesinde yürütüldüğü, idarenin bu alandaki takdir yetkisinin de özel kanunlarla sınırlandırıldığı görülmektedir. Bu nedenle genel memuriyet hukukuna ilişkin sınırlamaların, özel bir akademik kariyer sistemine doğrudan teşmil edilmesi hukuki güvenlik ve normlar hiyerarşisi ilkeleri bakımından uygun düşmemektedir.
Sonuç olarak mülga DPB görüşleri de dikkate alındığında, 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa tabi görevinden istifa eden kişilerin 2914 sayılı Yükseköğretim Personel Kanunu kapsamındaki öğretim elemanı kadrolarına atanmasında, 657 sayılı Kanunun 97'nci maddesinde öngörülen bekleme sürelerine tabi olmayacağı değerlendirmesi yanlış olmayacaktır.
