Şenay ZEREN
28 Şubat'ta İran Savaşı'nın başlamasıyla piyasalarda tüm ezberlerin bozulduğu bir fiyatlama hakim olurken; 2026'nın mottosu, "para kazanma değil, parayı koruma yılı" olarak öne çıktı.
ABD Başkanı Donald Trump'ın söylemleri doğrultusunda 4-5 hafta içinde bitmesi beklenen savaşta, dört ayı aşkın süredir tansiyon hiç düşmedi. Bu dönemde Trump, İran ile anlaşmanın "çok yakın" olduğunu 40'tan fazla kez yinelerken; yurt içi ve yurt dışı piyasalar olumlu haber akışlarına daha hızlı tepki verdi.
En büyük sürpriz ise, altın fiyatlarında yaşandı. Değerli madenin “güvenli liman” algısı yıkıldı. Peki neden? Hürmüz Boğazı’nın kapatılmasıyla petrol fiyatlarının kısa sürede yaklaşık iki katına çıkması küresel enflasyonist baskıları yeniden tırmandırırken; majör merkez bankalarının (ABD, Avrupa ve İngiltere Merkez Bankaları) daha sıkı para politikası uygulayacağı beklentisi, dolar endeksi ve tahvil faizlerini yukarı taşıyarak değerli emtiaları baskı altına aldı. Jeopolitik risklerin tırmandığı dönemlerde, altın fiyatlarında sert yükselişler görülmesi beklenirken; bu kez tam tersi oldu ve altın savaş öncesi döneme göre yaklaşık yüzde 20 değer kaybetti. Bu süreçte ons altın, 5.598 dolar seviyelerinden 4.000 doların altına kadar gerileyerek ayı piyasasına girdi.
Altından kaçış mı, altına hücum mu?
Savaş döneminde beklenmedik şekilde hızla düşen altın fiyatları, ABD ve İran arasında barış müzakerelerinin başladığına dair seslerin yükselmesiyle de destek bulmadı. Savaşla beraber altından uzaklaşan yatırımcı, barış haberlerinin ardından da fiyatı oldukça gerileyen emtiaya hücum etmedi. Zira jeopolitik risklerin yeniden tırmanmasıyla da altın, son dönemdeki çizgisini bozmadı.
Altın fiyatlarının, barış seslerinin yükselmesine ve 6 yıl sonra ilk kez negatif gelen ABD enflasyon verisine rağmen düşüş trendinden çıkamamasındaki en büyük etken, ABD Merkez Bankası'na (Fed) yönelik faiz artırımı beklentilerinin güçlenmesi oldu. Mevcut konjonktürde piyasalar, yıl bitmeden Fed'den en az bir faiz artırımı bekliyor. Sebebiyse, Fed'in yeni Başkanı Kevin Warsh'un, 17 Haziran'daki Federal Açık Piyasa Komitesi (FOMC) toplantısının ardından düzenlediği basın toplantısında verdiği mesajların şahin bulunması ve sonraki açıklamalarında da bu duruşunu sürdürmesi. Fiyatlardaki dengeyi ise, merkez bankalarının fiziki altın alımlarını sürdürmesi sağlıyor.
Öte yandan, yabancı kuruluşlar yayımladıkları raporlarla yıl sonu altın hedeflerini aşağı çekmeyi sürdürüyor.
Altın bir yatırım aracı mı?
Altını klasik bir yatırım aracı olarak görmemek gerekir; çünkü altın pasif gelir üretmiyor. Pay piyasalarında temettü, gayrimenkulde kira, mevduatta ise faiz gibi düzenli getiriler sağlanırken, altında kazanç yalnızca fiyat artışıyla elde ediliyor. Altın fiyatlarının gerilediği ya da dar bantta hareket ettiği dönemlerde, yatırımcı uzun süre beklemek zorunda kalabiliyor. Bu da, yatırımcının ciddi bir alternatif maliyet zararına girmesine neden olabiliyor. “Altın gördüğü yeri unutmaz” şeklinde bir algı bulunsa da, geçmişte yatırımcıların eski seviyeleri yeniden görebilmek için 9 yıl beklediği dönemler de yaşanmıştı.
Peki, İran savaşıyla birlikte yatırımcıların güvenli liman algısı değişti mi; güvenli liman tercihlerinde bundan sonraki dönemde kalıcı bir değişim söz konusu olabilir mi; altın fiyatları düşmeye devam mı edecek?
İnfo Yatırım Genel Müdür Yardımcısı Mert Yılmaz, Aktif Yatırım Menkul Değerler Genel Müdürü Cumhur Örnek, Sagam Strateji Danışmanlık Kurucusu Murat Sağman, Inveo Portföy Fon Yönetim Müdürü Eral Karayazıcı, Marbaş Menkul Genel Müdür Yardımcısı Sertaç Ekeke Paranın Yönü dergisi için değerlendirdi.
HABERİN DEVAMINI DERGİDEN OKUYABİLİRSİNİZ…
Abonelik için: abone.paraninyonu
