Bir akraba düğününe katılmak ve sıla-i rahim amacıyla memleketim Osmaniye’ye gitmek üzere, 25 Haziran günü İstanbul Sabiha Gökçen Havalimanı’ndan saat 12.00’de kalkması planlanan Pegasus Havayolları’nın Çukurova Havalimanı seferi için, Bakırköy’deki evimden sabah saat 09.30 sularında ayrıldım.
Marmaray ve metroyu kullanarak yaklaşık bir buçuk saat sonra, saat 11.00 civarında Sabiha Gökçen Havalimanı’na ulaştım. Biniş ve güvenlik işlemlerinin ardından uçağımız, 45 dakikalık rötarla saat 12.45 sularında havalandı ve yaklaşık saat 14.00’te Çukurova Havalimanı’na iniş yaptı. Uçaktan iniş ve terminalden çıkış işlemleri yaklaşık 20 dakika sürdü.
Saat 14.20 civarında Osmaniye servislerinin kalktığı Havamaş otobüs durağına ulaştığımda ise beklemediğim bir durumla karşılaştım. Görevliler, Osmaniye servisinin saat 13.30’da hareket ettiğini, seferlerin üç saatte bir yapıldığını ve bir sonraki servisin ancak saat 16.30’da kalkacağını söylediler.
Uçağın rötarlı kalkması bütün planlarımı altüst etmişti. Oysa uçuş zamanında gerçekleşmiş olsaydı 13.30 servisine yetişebilecektim ve saat 16.00 sularında Osmaniye’de olacaktım.
Yaklaşık iki saat beklemek yerine Adana üzerinden Osmaniye’ye gitmeye karar verdim. Havamaş gişesinden saat 15.00 Adana servisi için 355 TL ödeyerek bilet aldım. Planım, Adana’ya ulaştıktan sonra Yüreğir Otogarı’ndan Osmaniye minibüsüne binmekti.
Servisin hareket saatini beklerken aldığım sade kahvemi yudumluyor, bir yandan da yaşadığım bu süreci kaleme almaya karar veriyordum.
Saat 15.04 gibi Adana’ya hareket ettiğimizde, Bakırköy’deki evimden ayrılalı tam beş buçuk saat olmuştu. Kendi otomobilimle yola çıkmış olsaydım, muhtemelen Ankara’yı geçmiş, Niğde Otoyolu’na ulaşmış olacaktım.
Saat 15.55’te Adana Optimum AVM önünde indim. Yüreğir Otogarı’na gitmek için belediye otobüsüne bindim. Mesafe bir durak kadar olmasına rağmen, sıcak hava ve yol yorgunluğu nedeniyle yürümeyi tercih etmedim.
Saat 16.05’te Yüreğir Otogarı’na ulaştığımda, kebap kokuları arasında “Osmaniye, Osmaniye!” diye bağıran bir minibüs şoförü, “Beş dakika içinde kalkıyoruz.” diyerek valizimi kaptığı gibi minibüsünün bagaja yerleştirdi. Büyük bir sevinçle yaklaşık bir saat içinde memleketime ulaşacağımı düşünürken, minibüs bu kez yolcu beklemek için D-100 kara yolunda uzun süre hareket etmedi.
Ancak saat 16.31’de Adana’dan hareket edebildik. Saat 17.25’te Ceyhan yol ayrımına ulaştık. Toprakkale Kalesi’nin surları göründüğünde saat 17.45 olmuştu.
Osmaniye girişindeki Sanayi Sitesi durağında saat tam 18.00’de minibüsten indim. Böylece İstanbul’daki evimden ayrıldıktan tam sekiz buçuk saat sonra memleketime ulaşabildim. Baba ocağımız olan iş yerimize vardığımızda ise saat 18.15’i gösteriyordu.
Bu satırları Sayın Cumhurbaşkanı’nın, hemşehrim Sayın Dr. Devlet Bahçeli’nin, Sayın Abdulkadir Uraloğlu’nun, Sayın Mustafa Çiftçi’nin, Pegasus Havayolları yetkililerinin, bölgemizde görev yapan valilerin ve ilgili tüm yerel ve merkezi idare yöneticilerinin okuyacağını ümit ediyorum.
Bu yazıyı kaleme almaktaki amacım, yalnızca kendi yaşadığım mağduriyeti anlatmak değil; Çukurova Havalimanı ile Osmaniye arasındaki ulaşım planlamasında yaşanan önemli bir eksikliğe dikkat çekmektir.
Milyonlarca liralık yatırımlarla hizmete açılan bir havalimanının başarısı yalnızca pistleri, terminal binası veya uçak trafiğiyle ölçülemez. Yolcunun, uçağından indikten sonra nihai varış noktasına makul sürede ulaşabilmesi de bu hizmet zincirinin ayrılmaz bir parçasıdır.
Osmaniye, Çukurova Havalimanı’nın en önemli hizmet alanlarından biridir. Buna rağmen servis saatlerinin uçuş programlarıyla uyumlu olmaması, yolcuları saatlerce beklemeye ya da farklı güzergâhlara yönelmeye mecbur bırakmaktadır.
Servis seferlerinin uçuş saatlerine göre yeniden planlanması, sefer sayılarının artırılması ve özellikle rötarlı uçuşlar dikkate alınarak esnek bir ulaşım sisteminin oluşturulması artık bir tercih değil, zorunluluktur.
Temennim; Çukurova Havalimanı’na inen yolcuların saatlerce servis beklemek veya farklı ulaşım araçları arasında zaman kaybetmek yerine, kısa sürede memleketlerine ulaşabilecekleri çağdaş ve entegre bir ulaşım sisteminin hayata geçirilmesidir.
Çünkü gerçek anlamda hızlı ulaşım, yalnızca uçağın inişiyle değil, yolcunun evine veya gideceği şehre ulaştığı anda tamamlanmış olacaktır.
Saygılarımla.
Levent KÜÇÜK
Genel Başkan
Tüketiciler Derneği (TÜDER)
