Fransa ve Brezilya, 1998’deki finalin rövanşı için sekiz yıl sonra sahada. İlk 11’de sahaya çıkanlardan birkaçı: Thierry Henry, Lilian Thuram, Patrick Vieira, Ronaldo, Ronaldinho, Kaka, Roberto Carlos ve Zinedine Zidane.
Teknik direktörler Carlos Alberto Pareira ve Raymond Domenech’in sahaya sürdüğü 11’ler, bugüne dek Dünya Kupası’nda takım çalıştırmış istisnasız tüm hocaları imrendirecek kadar görkemli.
Sekiz yıl önceki finalin de hırsıyla oynanan maçta Zinedine Zidane, yine sihirli dokunuşlarıyla sahneye çıktı. Olağanüstü sağlam savunmasında Brezilya’nın korkutucu hücum gücüne açık alan bırakmayan Fransa, ön tarafta ise Maestro’sunun liderliğinde tehlikeli oldu. Zidane, 57’inci dakikada sol taraftan kullandığı serbest vuruşta öylesine bir kavisle topu arka direğe açtı ki, orada bir anda bitiveren Thierry Henry için tek dokunuşla ağları bulmak çocuk oyuncağıydı. Kaleci Dida’nın yapabileceği çok da bir şey yoktu ve Fransa 1-0 öne geçti. Golden sonra da Fransa daha tehlikeli olan taraftı. Brezilya, önce Juninho yerine Adriano, peşinden de hayli etkisiz Kaka’nın yerine Robinho’yu alarak atak gücünü artırmaya çalıştı. Ne var ki tüm bu baskıya rağmen 90 dakika içinde Fabian Barthez’in koruduğu Fransız kalesinde çerçeveyi tutturabildikleri yegâne top, bitime birkaç dakika kala Ronaldo’nun yerden vurduğu şut oldu.
Maç, Zidane’ın servisinde Henry’nin altın dokunuşunun getirdiği golle sona erdi. Fransa, yarı finale ilerlerken Zidane maçın oyuncusu seçildi. Birlikte yıllarca yoksullar için bağış topladıkları dostluk maçları organize ettiği sevgili dostu Ronaldo ise alkışlar arasında sahayı terk etti. Bu, Il Fenomeno’nun son Dünya Kupası maçıydı.
