Her ebeveyn, çocuğunun büyüdüğünde hangi mesleği seçeceğini, gelecekte nasıl bir kariyer yolculuğuna çıkacağını merak eder.
Genellikle bu seçimin lise veya üniversite yıllarında şekillendiğini düşünsek de gelişim psikolojisi ve nörobilim alanında yapılan son araştırmalar ezber bozuyor.
Uzmanlar, çocukların 3 ila 7 yaş arasında sergiledikleri spontane davranışların, oyun oynama biçimlerinin ve kriz anlarındaki reflekslerinin geleceklerine dair devasa ipuçları taşıdığını belirtiyor. Çocukluk dönemindeki o masum alışkanlıklar, aslında geleceğin mühendislerini, yöneticilerini, sanatçılarını ve bilim insanlarını şimdiden müjdeliyor.
İşte evde, parkta veya okulda dikkat etmeniz gereken ve çocuğunuzun kariyer kodlarını taşıyan 4 temel çocukluk davranışı...
1. OYUNCAKLARI SÖKÜP TAKMAK VE DÜZEN HASTALIĞI
Davranış: Çocuğunuz oyuncak arabalarla oynamak yerine onların tekerleklerini sökmeye çalışıyor, legoları sadece üst üste dizmekle kalmayıp karmaşık yapılar inşa ediyor veya odasındaki eşyaları renklerine, boyutlarına göre milimetrik olarak sıralıyorsa; onda güçlü bir analitik zekânın ayak sesleri duyuluyor demektir.
Gelecekteki Mesleği: Bu çocuklar mekânsal algısı yüksek, neden-sonuç ilişkisini çözmeye odaklı bireylerdir. Geleceğin Yazılım Geliştiricileri, Mimarları, İnşaat veya Makine Mühendisleri ile Veri Analistleri genellikle bu gruptan çıkar.
2. Durmaksızın Hikâye Anlatmak ve "Neden" Soruları Bölümü
Davranış: Gün içinde bitmek bilmeyen bir merakla sürekli "Neden?", "Bu nasıl çalışır?", "Gökyüzü neden mavi?" sorularını soruyorlarsa ya da yaşadıkları sıradan bir günü bile inanılmaz detaylar ve kurgularla bir masal gibi anlatıyorlarsa, bu durum gelişmiş bir sözel ve sosyal zekânın işaretidir.
Gelecekteki Mesleği: Kelimelerle oynamayı seven, merak duygusu yüksek ve ikna kabiliyeti güçlü olan bu çocukların gelecekteki kariyer haritası Gazetecilik, Yazarlık, Avukatlık, Pazarlama Direktörlüğü veya Halkla İlişkiler (PR) Uzmanlığı gibi alanlara uzanır.
3. Arkadaş Gruplarını Yönetmek ve Oyun Kuruculuk
Davranış: Mahallede veya anaokulunda oyunun kurallarını her zaman o koyuyorsa, arkadaşları arasında çıkan kavgaları çözmek için arabuluculuk yapıyorsa ve kriz anlarında (örneğin bir oyuncak kırıldığında) ağlamak yerine ne yapılacağına dair plan üretiyorsa, bu durum doğuştan gelen liderlik vasıflarını gösterir.
Gelecekteki Mesleği: Yüksek empati yeteneğiyle organizasyon becerilerini birleştiren bu çocuklar, büyüdüklerinde Şirket Yöneticisi (CEO), Proje Müdürü, Girişimci, Politika Yapıcı veya İnsan Kaynakları Direktörü olmaya en güçlü adaylardır.
4. Saatlerce Tek Bir Şeye Odaklanabilmek ve Detay Avcılığı
Davranış: Akranları daldan dala konup maymun iştahlılıkla oyun değiştirirken, çocuğunuz tek bir boyama kitabının, bir böceğin hareketlerini izlemenin ya da karmaşık bir yapbozun başında saatlerce sıkılmadan kalabiliyorsa, bu olağanüstü bir odaklanma becerisidir.
Gelecekteki Mesleği: Ayrıntılara dikkat eden ve sabır katsayısı yüksek olan bu karakter yapısı; Bilim İnsanı, Akademisyen, Cerrah, Finans Analisti veya Yazılım Test Mühendisi gibi sıfır hata ve yüksek konsantrasyon gerektiren mesleklerde harikalar yaratır.
BİLİM NE DİYOR?
Çocukluk davranışlarının yetişkinlikteki kariyer ve finansal başarı üzerindeki etkisini inceleyen en ünlü çalışmalardan biri Yeni Zelanda'da yürütülen Otago Üniversitesi'nin "Dunedin Çok Disiplinli Sağlık ve Gelişim Çalışması"dır.
Yaklaşık 1000 çocuğu doğumlarından itibaren 40 yıl boyunca takip eden bu devasa araştırma, çocukluk döneminde özdenetim, odaklanma ve problem çözme becerisi yüksek olan çocukların, yetişkinlikte liderlik pozisyonlarına gelme ve finansal olarak daha başarılı olma oranlarının diğerlerine göre çok daha yüksek olduğunu kanıtlamıştır.
Benzer şekilde, Pennsylvania Eyalet Üniversitesi ve Duke Üniversitesi tarafından yapılan 20 yıllık bir başka araştırma ise, anaokulunda paylaşım yapma, arkadaşlarına yardım etme ve sorunları barışçıl yollarla çözme (oyun kuruculuk) gibi sosyal becerileri yüksek olan çocukların, yetişkinlikte üniversite mezunu olma ve tam zamanlı üst düzey işlerde çalışma olasılığının iki kat daha fazla olduğunu ortaya koymuştur.
Editörün Notu: Unutmayın, ebeveyn olarak en büyük görevimiz çocukları kalıplara sokmak değil; onların oyun oynarken açığa çıkardığı bu doğal yetenekleri gözlemleyip doğru alanlara yönlenmeleri için güvenli bir alan yaratmaktır.
