Nükleer enerji uzay görevlerinde yeni bir teknoloji değil. 1961 yılında ABD Donanması'nın Transit navigasyon uydularında da nükleer güç sistemleri test edilmişti. ABD ve Sovyetler Birliği, özellikle güneş panellerinin yetersiz kaldığı radar keşif ve meteoroloji gibi yüksek enerji gerektiren askeri ve deneysel uydularda uzun yıllar nükleer sistemlerden yararlandı. Ancak güneş panellerinin verimliliğinin artması ve elektronik sistemlerin gelişmesiyle birlikte nükleer güç kaynakları 1990'lı yıllardan itibaren daha çok dış Güneş Sistemi’ni keşfetme görevleriyle sınırlı kaldı.
Savunma projeleri ticari kullanımın önünü açıyor
Son dönemde ise ABD Savunma Bakanlığı, askeri uydular için güneş ışığına daha az bağımlı, daha dayanıklı ve geçmişte kullanılan uranyum ile plütonyum tabanlı sistemlere kıyasla daha güvenli enerji çözümleri üzerinde çalışıyor. Bu kapsamda onaylanan BOHR projesi, hem City Labs'ın teknolojisini doğrulamayı hem de gelecekteki ticari uzay nükleer sistemleri için düzenleyici sürecin önünü açmayı amaçlıyor.
BOHR'un geliştirilme yaklaşımı, geçmişte kullanılan nükleer uydulardan önemli ölçüde ayrılıyor. 6 kilogramın altında ağırlığa sahip bir CubeSat olan uydu, ana sistemlerini çalıştırmak için güneş panellerinden yararlanırken test edilen yük tamamen bağımsız çalışan City Labs NanoTritium Betavoltaic güç sistemiyle besleniyor.
20 yıl kesintisiz enerji sağlayabiliyor
Bu sistemler aynı zamanda insanlar için de güvenli. Açıklamaya göre beta parçacıkları insan derisini geçemeyecek kadar düşük güce sahip. Bunun yanında trityum gazı, katı metal hidrit folyo içerisinde güvenli şekilde depolandığından sızıntı veya patlama riski de ortadan kaldırılıyor.
Geçmişte yaşanan Kosmos 954kazası gibi olaylar nedeniyle uzaydaki nükleer sistemler uzun yıllardır tartışma konusu oluyor. Sovyetler Birliği'ne ait ve yaklaşık 31,1 kilogram yüksek oranda zenginleştirilmiş uranyum-235 taşıyan uydu, 24 Ocak 1978'de kontrolsüz şekilde atmosfere girerek Kanada üzerinde yaklaşık 600 kilometrelik bir alana radyoaktif parçalar saçmış, olay büyük bir temizlik operasyonuna ve diplomatik krize yol açmıştı. City Labs ise BOHR'un düşük kütlesi ve trityum tabanlı farklı çalışma prensibi sayesinde benzer bir risk taşımadığını belirtiyor.
