Şevket F. ERBAY
1990’lı yılların sonlarında yıkılan Barselona’daki Sarria Stadı’nda tarihi bir gün. İspanya’nın ev sahipliğindeki turnuvada iki eski şampiyon karşı karşıya… Bir yanda dünyanın en teknik hücum oyuncularını barındıran, Socrates, Eder, Falcao ve Zico’nun oynadığı estetik futbolun zirvesi Brezilya, diğer yanda ise “sağlamcı” İtalya.
1970 ve 1978 Dünya Kupası’nda rakibine yenilen İtalya, ikinci tur grubunun son maçı olan bu karşılaşmayı kazanarak yarı finale kalma amacındaydı. Arjantin’i deviren iki takım, grup finalinde karşı karşıya geliyordu.
İtalya’da adının karıştığı bir şike skandalı nedeniyle ceza alan ve bu turnuvada milli takıma dönen Paolo Rossi, bu karşılaşmada ikonik bir performans ortaya koydu. Beşinci dakikada perdeyi açan İtalyan forvet, 90 dakikada kaydettiği üç golle Brezilya’yı yıktı.
Hayli renkli ve hareketli tribünler önünde oynanan maçta Rossi’nin beşinci dakikadaki kafa golüne Brezilya kaptanı Socrates, 12’inci dakikada iğne deliğinden geçirdiği topla cevap verdi. 25’inci dakikada Rossi, Brezilya savunmasındaki paslaşmanın arasına girerek yoktan pozisyon var etti. İtalyan forvet, topu kaptığı gibi ceza sahasına ilerledi ve uzaktan çektiği şutla kaleciyi avladı. Yarım saat dolmadan durum 2-1’e gelmişti.
Brezilya yediği ikinci golden sonra fırsatlar yaratmayı sürdürdü. Ama Dino Zoff’un koruduğu İtalya kalesinde beraberlik golü ancak 68’inci dakikada geldi. Bu dakikada, Brezilyalı Falcao, dengesiz yakalanan İtalyan savunmasında basit bir bilek hareketiyle önünü açtı ve kaleyi önünde gördüğü anda vurdu: 2-2.
Brezilya’nın “tiki-taka” futboluyla bir şekilde rakibin kilidini çözüp galibiyete gideceğini düşünenler çoğunluktaydı. İşte, zor da olsa iki gol çıkarmışlardı. İki kez öne geçen İtalya, üstünlüğünü koruyamamıştı. Ama Gökmavililer, canla başla savunmaya devam ediyordu. Akıllar karışmışken, Rossi bir kez daha sahneye çıktı. 74’üncü dakikada kullanılan köşe vuruşunda top kale alanına dolduruldu. Orada büyük bir hata sonucu tek başına kalan Rossi, ofsaytı bozan Junior ve kaleci Walter Peres’in çaresiz bakışları arasında ağları üçüncü kez sarstı.
Kupa tarihinin en meşhur üçlemeleri arasına yazılan Rossi’nin gol şovuyla beraber, Brezilya kupadan elendi. Futbol yazıtlarına “Sarria Trajedisi” olarak geçen bu maç, sadece pozitif oyun ve güzel golleri önceleyen bir taktiksel anlayışın da cenazesini kaldırdı. Futbola kesif bir pragmatizm hâkim oldu ve bu düşüncenin çıkış noktasına İtalya’nın 3-2’lik Brezilya galibiyeti yerleştirildi.
