Uzun yıllar boyunca Japonya denildiğinde akla sake, matcha ve Japon viskisi geliyordu. Ancak son yıllarda ülkenin bağcılık kültüründe yaşanan büyük dönüşüm, Japon üzümlerini de uluslararası gastronomi dünyasının radarına taşıdı. Özellikle Koshu ve Muscat Bailey A gibi yerel çeşitler, bugün Japon tarımının en dikkat çeken ürünleri arasında gösteriliyor.
2025 yılı itibarıyla Japonya'daki üretici sayısı 551'e ulaştı. Bu rakam, 2008 yılına göre yaklaşık 2,3 katlık bir artış anlamına geliyor. Aynı dönemde Japon üreticileri, dünyanın saygın uluslararası tadım organizasyonlarında da önemli başarılar elde ederek adlarını duyurmaya başladı.
Fransa ya da Kaliforniya gibi klasik bağcılık bölgelerinin aksine Japonya'nın iklimi üreticilere önemli zorluklar çıkarıyor.
Yaz aylarındaki yüksek sıcaklık ve nem, uzun yağmur sezonu ve tayfunlar üzüm yetiştiriciliğini oldukça güçleştiriyor.
Bu nedenle Japon üreticiler alışılmışın dışında yöntemler geliştiriyor.
Bağlarda üzüm salkımları tek tek özel kağıt torbalarla kapatılıyor. Böylece yağmurun oluşturduğu mantar hastalıkları azaltılıyor. Ayrıca asmalar yerden oldukça yüksekte yetiştiriliyor. Bu yöntem hava dolaşımını artırırken nemin meyveye zarar vermesini de önlüyor. Oldukça emek isteyen bu uygulamalar, Japon bağcılığının en belirgin özelliklerinden biri olarak görülüyor.
