Karayipler denildiğinde çoğu kişinin zihninde aynı manzara canlanır; turkuaz deniz, beyaz kumsallar, palmiyeler ve tropik kokteyller. Cayman Adaları da uzun yıllardır tam bu kartpostalın en parlak köşelerinden biri olarak biliniyor. Oysa bu küçük ada ülkesinde bugün yaşanan en büyük değişim toprağın üzerinde gerçekleşiyor.
İlk bakışta paradoks gibi görünen bir hikaye bu.
Çünkü Cayman Adaları'nda tüketilen gıdanın yüzde 90'ından fazlası yurt dışından geliyor. Verimli tarım arazileri son derece sınırlı. Toprak alkali yapıda, besin değeri düşük ve kasırgalar birkaç saat içinde aylarca verilen emeği yok edebiliyor. Böylesine kırılgan koşullar altında yerel tarım yapmak çoğu kişi için imkansız gibi görünüyor.
Fakat adanın dört bir yanında çiftçiler, şefler ve küçük üreticiler tam tersini kanıtlamaya çalışıyor.
Amaç ithalata bağımlı bir ülkenin yeniden kendi mutfağını toprağıyla buluşturabilmesi.
Bugün Cayman Adaları'nda sessiz ama son derece etkileyici bir gastronomi hareketi büyüyor. Çiftliklerden restoran mutfaklarına, yerel pazarlardan sahil işletmelerine kadar uzanan bu hareket, "yerel yemek" kavramına bambaşka bir anlam kazandırıyor.
